‘Preek niet over stikstof’, riep de Protestantse kerk op haar website. Ik deed het toch en kwam uit bij wat Spreuken 1 zegt over wat wijsheid is in welke storm of crisis dan ook.
Category Archive: Uncategorized
Als het stormt in de wereld, kun je in de verleiding komen om als een gek heel veel te gaan doen. Thomas Merton koos juist voor de weg van stilte. Geestelijk leven is onmogelijk zonder stil te zijn. Met behulp van een mooie biografie van Jim Forest kunnen we meeleven met zijn geestelijke reis.
Drie maanden zonder geld hebben me geleerd dat een andere manier van leven mogelijk is. Maar hoe precies, dat vind ik nog steeds moeilijk. En daarom ga ik maar eens op bezoek bij de franciscanen.
Er zijn zo’n 75 christelijke leefgemeenschappen in Nederland, blijkt uit ons onderzoek, stuk voor stuk hoopvolle initiatieven in een tijd waarin de kerk op instorten staat. De helft is relatief nieuw, en bijna allemaal combineren ze gebed met een missie naar buiten toe. Kloosters hebben we nog niet eens meegerekend.
Frits ter Kuile is een van de vele activisten die zich in het Duitse dorpje Lützerath verzetten tegen de komst van een grote bruinkoolmijn. Zaterdag wil de politie de boel leeg hebben. Frits wil “aanwezig zijn, ademen, uien schillen en bidden” samen met oude dametjes die geloven dat het heilloos is om door te gaan met de aarde opeten.
In zijn boek Violence schudt Ellul ons ongenadig wakker: geweld brengt zijn eigen wetten met zich mee. Deze realiteit moeten we allereerst onder ogen zien, voordat we een standpunt innemen.
Een kadootje vandaag: een kerstcolumn uit de New York Times over het christendom in Amerika. Amerika is een land van ketters, zegt Ross Douthat – maar wanneer wordt ketterij een nieuw geloof?
Soms vinden we de hoop pas als we op de knieën gaan, letterlijk, zoals Tony Rinaudo, een zendeling annex landbouwkundige die vocht tegen verwoestijning in Niger.
Het WK in Qatar is losgebrand. Ik werd geraakt door de vele verhalen van uitbuiting, ziekte en dood van de arbeidsmigranten daar. Vorige week zondag in de Herdenk Qatar-dienst in de Domkerk Utrecht droeg ik een “in memoriam” voor, als een heilig protest.
Midden op een drukke huisavond, ons hoofd vol activiteit, kinderen die naar bed moeten, rinkelende kopjes en gespetter van de afwas, roept iemand om stilte. Aandacht… Onze nieuwe Afrikaanse huisgenoot komt voorzichtig naar voren. Schuchter houdt ze een briefje omhoog. Op het briefje staat haar naam. Zelf geschreven.
Er komt tegenwoordig elke week wel een crisis bij. Oekraïnecrisis, energiecrisis, diplomatieke crisis, stikstofcrisis, klimaatcrisis, asielcrisis, kabinetscrisis, en dan hebben we het nog niet eens over de oorlogen en hongersnoden verder weg. We leven in crisistijd. Maar het is een modern fenomeen om de problemen in dit aardse tranendal te zien als ‘crisis’ die je moet oplossen, vertelt geschiedkundige Beatrice de Graaf.