Deze foto is gemaakt door mijn buurman. Hij is niet zo mobiel en zeer slechtziend. Maar hem vallen dingen op die de meeste goedziende mensen niet opmerken omdat ze daar te druk voor zijn. Ik vraag me af: wie is er nou slechtziend?
Misschien vraag je je net als wij wel eens af of er achter deze karavaan alleen maar een website zit, of ook echte mensen. Vorige week werd het bewijs geleverd: bij de lancering van ons papieren magazine in Utrecht doken er meer dan 70 mensen op, en die bewezen daarmee dat er echt een karavaan bestaat.
Hier kun je je eigen stapeltje bestellen, om uit te delen aan wie je maar wil.
954 van de benodigde 1000 bestellingen zijn binnen, genoeg om van start te gaan. ‘Maak je in geen ding bezorgd’ is het thema, dus met die resterende 46 exemplaren komt het heus goed.
Er was eens een bosduif die altijd een goed leven had gehad. Elke dag vond hij wel iets te eten. In de winter was dat natuurlijk moeilijker dan in de zomer, maar ook dan lukte het hem. Zorgen over zijn overleven maakte hij zich in ieder geval niet.
Totdat hij op een dag in gesprek kwam met verre familie van hem, tamme duiven die in een boerderij verderop woonden.
Ik wil je meenemen naar een merkwaardige plek. Ze is er altijd en toegankelijk voor iedereen. Toch zijn er maar weinig mensen die er vaak komen. De plek is open, maar niet leeg. Op deze open plek staat namelijk altijd een tafel. Een werktafel. En wat ik hier vond was vreugde.
Hopelijk is je agenda voor het nieuwe jaar nog leeg, op deze eerste dag van 2024, want we willen je uitnodigen voor de lancering van de eerste Karavaan op papier: vrijdagavond 2 februari in Utrecht. Een paar van de zotten uit de krant zullen ook live hun verhaal delen deze avond!
Terwijl we met volle magen de Jezus gedenken voor wie geen plek was in de herberg, vertellen Hetty en Johannes Mulder een paar donkere kerstverhalen van moedige mensen.
Een vraag van een lezer: moet ik in deze problematische tijd wel kinderen op de wereld zetten? Antwoorden zijn welkom.
Zaterdag 23 december organiseer ik met andere mensen samen een picknick in de Amsterdamse haven, pal aan het spoor dat kolen vervoert naar de Europese ovens. Af en toe zullen we een steentje weghalen van het kolenspoor, voor een monument ter nagedachtenis aan het fossiele tijdperk.
Hoe groter het monument, hoe kleiner het kolenspoor.
Eind januari hopen we hem uit de stencilmachine te zien rollen: de eerste papieren versie van de Karavaan […]